Live Live

After the wedding

Gepubliceerd: Dinsdag 08 oktober 2019 13:23

After the wedding

Hoe filmbezoek kan helpen de vliegschaamte terug te brengen.
En hoe een Amerikaanse een mislukte remake maakt van een mooie Deense film.

Hoe filmbezoek kan helpen de vliegschaamte terug te brengen.En hoe een Amerikaanse een mislukte remake maakt van een mooie Deense film.

Het zal hoop ik niemand ontgaan zijn dat er in de discussie over het klimaat er op wordt aangedrongen het aantal vliegbewegingen terug te brengen. Veel mensen willen veel van de wereld zien en pakken regelmatig het vliegtuig om aan die behoefte te voldoen. Het kan echter veel eenvoudiger. Als regelmatig filmbezoeker ben ik werkelijk op alle plekken van de wereld geweest. Niet iedereen beseft dat er behalve Amerikaanse films ook in de hele wereld interessante films worden gemaakt. En dat je daardoor kennis kunt nemen van exotische gewoonten, landschappen en steden. Als je de programmering van Focus deze week ziet kun je met filmbezoek al een kleine wereldreis maken. Zo ben je in de Mexicaanse film Nuestro Tiempo getuige van een boeiend overspeldrama en leef je in The Swallows of Kabul intens mee met een jong verliefd stel in het door de Taliban bezette stad Kabul. En voor Spaanse hartstochten kom je aan je trekken in Dolor y Gloria, een melancholieke ode aan het leven. Het leven van een eenvoudige visser in Thailand geeft in de film Manta Ray een poƫtische beeld van de mensen in dat land. En dan zijn we nog niet in Zuid/Amerika geweest. Dat kan ook door bezoek aan de Argentijnse absurdistische Rojo over waanzin en moraal verval in dat land. En voor hallucinerende beelden van de jungle waar tieners een soort guerrillaoorlog voeren kun je in de Columbiaanse film Monos je hart ophalen.

Het is het vermelden waard dat we in Nederland gezegend zijn met dat brede filmaanbod. Jaarlijks worden er ongeveer 350 films in de Nederlandse theaters vertoond. Dat is aanzienlijk minder dan bijvoorbeeld Parijs. Aan Amerikaanse en Franse films natuurlijk geen gebrek, maar het is opvallend dat sommige films, die hier in de filmhuizen zijn vertoond pas maanden later in de Franse hoofdstad zijn te zien en soms ook helemaal niet.

Ook de Amerikanen hebben in de gaten gekregen dat ze elders in de wereld mooie films kunnen maken. Ze houden echter niet van ondertiteling en in sommige gevallen kopiƫren ze jaren later succesvolle films uit andere landen. Zo werd ooit de internationaal gewaardeerde Nederlandse film Spoorloos door hen nagemaakt en dat leverde een overbodige film op.

Een recent voorbeeld. In 2007 kreeg de Deense regisseuse Suzanne Bier een Oscarnominatie voor de beste buitenlandse film voor haar ontroerende After the wedding. Een film die tevens de doorbraak betekende voor de prachtige acteur Mads Mikkelsen. Daarna kreeg ze in 2011 voor de al even indrukwekkende film In a better world alsnog een Oscar. De Amerikanen hadden eerder haar eveneens ontroerende film Brothers nagemaakt en vonden het nu tijd worden voor een nieuwe versie van After the wedding. Suzanne Bier mocht meewerken aan haar originele scenario en dat is in de versie die nu in Focus draait volgens de recensenten een `tranentrekkend drama `of een `uit het lood geslagen melodrama` geworden.En dat ondanks de goede acteerprestaties van de beide vrouwelijke hoofdrollen.

De moraal van dit verhaal. Ga eens wat meer naar een film uit een ver land. Je spaart het milieu en maakt een mooie reis.



Foto bij de tekst : Michelle Williams en Julianne Moore in de film After the wedding.

Henk Looijen

Deel deze pagina: