Live Live

Filmblik: roadtrip door Amsterdam met dromende jongeren

Gepubliceerd: Maandag 17 juni 2019 13:15

Filmblik: roadtrip door Amsterdam met dromende jongeren

De Nederlandse film De Libi is een roadtrip over jongeren, die over de toekomst dromen en op hun eigen manier de wereld willen veroveren.

door Henk Looijen

Dit jaar konden we al enthousiast berichten over zeer goede Nederlandse films als Take me somewhere nice en God Only Knows met de kanttekening dat een Engelse titel nou ook niet echt overtuigend klinkt voor een Nederlandse film. . Ditmaal alweer goed nieuws over een Nederlandse film, deze keer met de raadselachtige titel De Libi wat zoiets als 'het leven' betekent.

Maker is de jonge regisseur Shady El-Hamus, die in deze vaak komische film 24 uur lang drie pubers volgt op een tocht door Amsterdam. Dat doen ze in een 45-kilometer autootje. Op die tocht beleven ze allerlei avonturen. Zo doen ze de Wallen aan, verstoren een feestje van corpsballen en bevrijden en passant nog een jongen uit een politiecel.

Duidelijk is dat ze overlopen van energie en bijna niet kunnen wachten tot het echte leven begint.

Als ze een paar leuke meisjes ontmoeten, worden uitgenodigd om die avond naar de Jimmy Woo te komen waar rapper Hef zal optreden. Maar dat is een exclusieve club waar je alleen binnenkomt als je op de gastenlijst staat. Dus verzinnen ze van alles om binnen te komen en dat zal hun status verhogen. Zo laten ze bijvoorbeeld hun eindexamen voor wat het is.

Ondanks dat de jongens grofgebekt zijn en bepaald geen lieverdjes zijn voel je al snel sympathie voor hen. Ze hebben het met hun Surinaamse en Marokkaanse achtergrond niet makkelijk in een wereld met sluimerend racisme. Het is knap dat de regisseur daar niet de nadruk op legt en vooral focust op de bijna ontembare levenslust van deze jongens, die alles doen om gezien te worden.

RIP Franco Zeffirelli

Normaal besteed ik elke week aandacht aan een verjaardag van iemand uit de filmwereld. Ditmaal aan het overlijden van een grootheid uit het verleden. Dit weekend overleed op 96 - jarige leeftijd de Italiaanse film- en operaregisseur Franco Zeffirelli. 

Nog altijd heb ik dankbare herinneringen uit zijn verfilmingen van Shakespeare toneelstukken De getemde feeks en Romeo en Julia uit de jaren zestig. Ik ben dus al heel lang filmliefhebber en constateer dan met enige weemoed dat zijn naam bijna alle filmliefhebbers van deze generatie niets zegt. 

Dat zelfde geldt denk ik ook voor Michel Legrand (86), de Franse filmcomponist die in het bezit is van 3 Oscars en o.a. de maker is van het nostalgische “The Windmills of your mind”. Of voor de legendarische Doris Day (97), in haar tijd de koningin van de romantisch komedies. Wie heeft er nog gehoord van Bibi Andersson ( 83) , de Zweedse actrice die triomfen vierde in de films van regisseur Ingmar Bergman.

Helaas is hun werk vrijwel nooit meer te zien en dat stemt droevig. Gelukkig dat er steeds weer nieuwe talent opduikt. Zie hiervoor.

Foto : Pubers in een roadtrip in de film De Libi

Deel deze pagina: